Η επιθεώρηση των κτιρίων με την χρήση θερμικών καμερών θεωρείται μία απόλυτα αποδεκτή μέθοδος ελέγχου του κτιριακού κελύφους για τον εντοπισμό θερμικών γεφυρών, διαρροών αέρα ή άλλων προβληματικών σημείων.

Με τον όρο θερμικές γέφυρες περιγράφουμε συγκεκριμένη ζώνη ή τμήμα του κτιριακού κελύφους το οποίο παρουσιάζει χαμηλότερη θερμική αντίσταση (συντελεστή θερμομόνωσης). Μπορεί να είναι περιοχές όπως ένωση μεταξύ τοίχων, ή τοιχίου με δάπεδο, αλουμίνια κ.α.
Λέγοντας διαρροή αέρα περιγράφουμε μία μη ελεγχόμενη κίνηση του αέρα διαμέσου των τοιχίων, θυρών και παραθύρων ή της στέγης όπου ανάλογα με τις συνθήκες πίεσης, ο αέρας μπορεί να εισέρχεται στο χώρο ή να διαφεύγει από αυτόν ακόμη και να εισέρχεται σε κενούς χώρους του κτιριακού κελύφους.

 Στην επιθεώρηση ενός κτιρίου, ο επιθεωρητής μπορεί  χρησιμοποιώντας κατάλληλες μεθοδολογίες να εντοπίσει εκτός από σημεία με κατεστραμμένη ή ελλιπή μόνωση, σημεία εισόδου θερμού ή ψυχρού αέρα (ανάλογα με την εποχή) ή και το αντίστροφο, ανοίγματα που δεν παρέχουν ικανοποιητική μόνωση στο κτίριο αλλά και σημεία εσωτερικά του κτιρίου όπου υπάρχει υγρασία ή διαρροή σε σωληνώσεις.

Σε κάθε περίπτωση ο εντοπισμός ενός τέτοιου προβλήματος και η επιδιόρθωσή του οδηγεί στον περιορισμό των εξόδων από τη χρήση του κλιματισμού (θέρμανση ή ψύξη) και κατά συνέπεια περιορίζει την κατανάλωση ενέργειας του κτιρίου.
Όταν ο επιθεωρητής με τη χρήση της θερμικής κάμερας εντοπίσει σημεία που παρουσιάζουν αυτά τα χαρακτηριστικά, μπορεί να προτείνει μέτρα για την επιδιόρθωση ή αντικατάσταση τμημάτων του κτιριακού κελύφους και τον περιορισμό των απωλειών.